ذکر باید با فکر انجام شود

ذکر باید با فکر انجام شود!

وقتی ذکر می گوییم باید جای زخم ها را روی دلمان پیدا کرده و مرحم را روی همان جا بگذاریم. اگر کسی زخم های دلش را پیدا نکند و همین طوری مرحم بگذارد فایده ندارد. اگر به کسی پماد دهند و بگویند این را روی زخمت بگذار. او باید بفهمد که باید محتوای پماد را در آورده و روی خود زخم بگذارد. اگر کسی همین جوری ذکر گفت مثل کسی است که خود پماد را بدون اینکه محتوای آن را در بیاورد با کارتن آن روی زخمش بگذارد یا حتی روی زخم هم نه جای دیگر بگذارد، تسبیح را در جیبش بگذارد تا گم نشود!!! وقتی تسبیح ها را الکی گفتیم به خودمان بخندیم که پماد را کجا گذاشته ایم! مثل کسی که پنیر را در شیشه می گذاشت و شیشه را لیس می زد که پنیر بخورد.

وقتی زخم ها را پیدا کردیم برای هر زخمی یک ذکر رویش می گذاریم. مثلا برای هر زخمی که به الله اکبر مرتبط است یک الله اکبر رویش می گذاریم.

حجت الاسلام هادی عظیمی - دین فطری- تحکیم مبانی تشیع

برچسبها: هادی عظیمی , دین فطری , تحکیم مبانی

طایر قدسی...